Absolwenci Służew

Zapraszamy na kolejne spotkanie dyskusyjne z cyklu “Między herezją a ortodoksją”, które odbędzie się w poniedziałek, 8 marca 2010 r. Temat: “Modlitwa chrześcijańska a medytacja Wschodu”. O tym, czy możliwe jest pogodzenie tych dwu rzeczywistości rozmawiać będziemy z zaproszonym gościem - o. Radosławem Brońkiem OP.

Zapraszamy, jak zawsze, na 19.15 do biblioteki parafialnej.

Niestety, musimy odwołać dzisiejsze (1 marca) spotkanie biblijne*. Spowodowane jest to znacznymi opóźnieniami pociągów na trasie Gdańsk - Warszawa (z powodu “podmycia torów na szlaku Zajączkowo Tczewskie - Pszczółki”), co uniemożliwia powrót na czas do Warszawy prowadzącemu spotkanie.

Zapraszamy wszystkich na spotkanie modlitewne w poniedziałek, 22 lutego 2010 r. Spotkanie rozpoczniemy, jak zawsze, o 19.15 w bibliotece. Ze względu na ważną kapitułę klasztorną tego wieczoru spotkanie będzie jednak krótsze - Mszę Św. rozpoczniemy już ok. 19.30-19.40 w chórku klasztornym. Zatem tym razem wyjątkowo spotkanie sprowadzi się w zasadzie tylko do Eucharystii.

Miałam długo ćwiczenia, więc nie widziałam sporej części filmu. Chciałabym jednak podzielić się z Wami moimi wrażeniami. Bardzo rzadko oglądam telewizję - zdecydowanie więcej czytam - nie jestem zatem osobą kompetentną do porównywania filmów rosyjskich i innych reżyserów. Unikam oglądania filmów zbyt mocnych, bo za bardzo mnie one dotykają. W dzisiejszym filmie poruszyła mnie scena… rozstania Natalii i tego mężczyzny (nie wiem, jak miał na imię). Moje refleksje zrodziły się po wysłuchaniu Waszych komentarzy.
Zgadzam się, że Natalia była bardzo wrażliwą kobietą. Tzw. trudne dzieciństwo jednych łamie i niszczy, a drugich uwrażliwia na świat i potrzeby innych, jakby sublimuje przeżycia duchowe. Tacy ludzie są często… przewrażliwieni (proszę, nie odczytujcie tego słowa negatywnie). Często łatwiej jest ich zranić. Maria Skłodowska-Curie też uważała siebie (nie porównuję jej życia do losów Natalii) za osobę bardzo wrażliwą, wręcz nadmiernie wrażliwą. W jednym ze swoich listów napisała mniej-więcej takie słowa “człowiek o tak ogromnej wrażliwości, żyjący w takim świecie, musi albo się zmienić albo nauczyć się tą wrażliwość ukrywać”. Człowiek, którego nigdy nie dotknął poważniejszy problem albo taki wiecznie zapatrzony w sukces nigdy nie zrozumie, że czyjś brak chęci gonienia za pieniędzmi, sukcesami, podróżowania itp. nie jest “brakiem ambicji”. Że ktoś taki nie musi być “cieniasem”. Kard. Wyszyński wspominał kiedyś, że w seminarium często podsmiewali się ze starszego księdza, który potrafił klęknąć na trawniku i zachwycać się maleńskim kwiatkiem. Powiedział (kard. W.), że dopiero po latach zrozumiał, jak mądry był tamten ksiądz. Prawdziwe szczęście jest bardzo blisko, w rzeczach małych i pozornie nic nie znaczących. Dlatego dziadek pod chatką może być szczęśliwszy i mieć więcej mądrości niż osoba pozornie światła, która zwiedziła pół świata.
Mężczyzna z filmu oceniał siebie swoją miarą. Co on chciał dać Natalii - gospodarstwo, biznes, krowę do dojenia… :-)? Swój plan i pomysł na życie. Cóż bardziej szczytnego? Będzie mieć zapewniony byt. To… dobrze. Powiedział, że ona przecież nie ma dzieci i ma dużo czasu. Nie ma to nie znaczy, że nie chce mieć. Może on ją uderzł w najczulszy punkt? Chyba żadna prawdziwa kobieta nie upatruje męskości tylko w “furze, skórze i komórze”. Tak, mężczyzna powinien być zaradny, ale kobieta nie chce być tylko jakimś elementem - puzzlem uzupełniającym obrazek męskiego świata. On chciał, by ona przyjęła to, co on chciał dać - czasem warto się zastanowić, czego chce osoba obdarowywana. Może gdyby powiedział co innego, to ta historia inaczej by się skończyła? Natalia wcale nie była “szurnięta”. I nie jest tak, że “jej widać nie był potrzebny mężczyzna”. Na pewno miała wady - nie oglądałam całego filmu. Nie chodzi mi o to, żeby być pięknoduchem i odżywiać się powietrzem. Na życie trzeba patrzeć bardzo realnie, ale szczęście to nie… gospodarwsto.

Pozdrawiam Wszystkich serdecznie.

Ania.

Zapraszam do wpisywania w KOMENTARZACH do tego wpisu swoich intencji modlitewnych, które będziemy omadlać w MARCU 2010 zarówno podczas Mszy Św. po naszych spotkaniach duszpasterskich, jak i, głęboko wierzę, nie zapomnimy o nikim w naszych indywidualnych modlitwach w zaciszach domowych.

Mili,

tak sobie ostatnio czytam Św. Augustyna, i postanowiłam podzielić się z Wami jego myślami nt. modlitwy.

Oczywiście zapraszam również (albo przede wszystkim) tym wpisem do zapisywania swoich intencji modlitewnych i świadectw działania modlitwy w Waszym życiu w KOMENTARZACH do tego wpisu. Intencje będziemy omadlać na wspólnym spotkaniu naszego Duszpasterstwa 08.02.2010, i w domach indywidualnie

Pozdrawiam, Asia.

„Bracia, mamy się zachęcać do modlitwy: my i wy. Nie mamy bowiem innej nadziei wśród wielu nieszczęść tego świata, jak w kołataniu na modlitwie, jak w silnej wierze zawartej w sercu, bo nie da tobie twój Ojciec tego, o czym wie, że ci nie służy. Ty wiesz, czego pragniesz, On natomiast wie, czego ci potrzeba. Wiedz, że jesteś pod opieką Lekarza i że jesteś chory, co zresztą jest prawdą. Bo całe nasze życie jest chorobą, a długie życie nie jest niczym innym jak długą chorobą. Wiedz więc, że ten, co choruje, poddany jest lekarzowi. Miałbyś ochotę pro­sić lekarza, aby ci pozwolił na świeże owoce lub napi­cie się kielicha wina? Nikt ci nie przeszkadza prosić: może ci nie zaszkodzi, lub nawet, wręcz przeciwnie, przyda się. Nie wahaj się prosić: proś i nie zwlekaj, ale nie martw się, jeśli nie otrzymasz. Jeśli tak się ma sprawa z lekarzem twego ciała, to o ileż bardziej z Bo­giem-Lekarzem, Stworzycielem, Odnowicielem ciał i du­szy”.

“Gdzie dwóch się modli w Imię moje tam Ja jestem” - Jezus.

O sensie i mocy modlitwy większość wie. Dodatkową nadzieją jednak napawać może informacja, że w danej intencji modli się 10, 50 osób, czy może i więcej - nie tylko modlimy się przecież bezpośrednio na Mszy Świętej, możemy modlić się również w podanych intencjach w domu (przynajmniej ja tak robię, jeśli nie uda dotrzeć mi się z jakiś powodów na Mszę Wspólnotową).

Zapraszam więc do wpisywania w KOMENTARZACH do tego wpisu swoich intencji modlitewnych (próśb/podziękowań), abyśmy mogli wspólnie wspomagać się modlitwą.

Zapraszam również do wpisywania w KOMENTARZACH swoich ŚWIADECTW działania modlitwy w naszym życiu, które będą dla nas wszystkich dodatkowym wsparciem i nadzieją na jeszcze lepsze jutro.

Pozdrawiam serdecznie, Asia.

Tags: Intencje modlitewne

4 stycznia 2010 r. zapraszamy na kolejne spotkanie z cyklu “Między herezją a ortodoksją”. Tym razem zajmiemy się tzw. “sprawami ostatecznymi”, czyli tematami związanymi ze śmiercią i życiem wiecznym (niebo, piekło, zmartwychwstanie ciał).

Zapraszamy na 19.15 do biblioteki parafialnej!

Zapraszam do wpisywania próśb/podziękowań w KOMENTARZACH do tego wpisu. Intencje będziemy omadlać na Mszy Świętej po naszym duszpasterskim spotkaniu 11.01.2010 r.

Zapraszamy również do wspólnej modlitwy!

Pozdrawiam serdecznie,

Asia.

Tags: Intencje modlitewne

Zapraszamy na kolejne spotkanie dyskusyjne z cyklu “Między herezją a ortodoksją”. Tym razem zajmiemy się sporem o udzielanie święceń kapłańskich kobietom.

Osoby, które chcą przygotować się do dyskusji, mogą przed spotkaniem przeczytać artykuły dr. Józefa Majewskiego i ks. prof. Alfonsa Skowronka.

Zapraszamy w poniedziałek, 7 grudnia 2009 r., na 19.15 do biblioteki parafialnej!